ข้อมูลเศรษฐกิจและสังคม

ผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดลำปาง

สภาพทางเศรษฐกิจโดยรวมของจังหวัดลำปางในปี 2551 มีผลิตภัณฑ์มวล 47,535 ล้านบาท รายได้ส่วนใหญ่ ขึ้นอยู่กับสาขาการค้าส่งและค้าปลีกมากที่สุดถึงร้อยละ 18.55 คิดเป็นมูลค่า 9,001 ล้านบาท รองลงมาเป็นสาขาการอุตสาหกรรม และสาขาการศึกษา ตามลำดับ
(ที่มา : สนง.พัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ)

สภาพสังคม

วิทยาลัยเทคนิค กฟผ.แม่เมาะ ตั้งอยู่ในเขต อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง เป็นพื้นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าระดับภูมิภาค (กฟผ.) แม่เมาะ ซึ่งส่งผลสืบเนื่องไปยังการเป็นพื้นที่ที่มีการจัดสรรงบประมาณไหลเวียน เพื่อการพัฒนาด้านต่าง ๆ ค่อนข้างสูง อาทิ การส่งเสริมสวัสดิการ การส่งเสริมอาชีพ นอกจากนี้ ยังเป็นพื้นที่ที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมอันเนื่องมาจากความแตกต่างระหว่างกลุ่มคน (คนพื้นที่ คนเมือง ชนเผ่า และคนต่างพื้นที่/ต่างจังหวัดที่เข้ามาทางานและอาศัยภายในพื้นที่อำเภอแม่เมาะ) มีต้นทุนทางทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์

อีกทั้งด้วยลักษณะภูมิประเทศส่งผลให้พื้นทีอำเภอแม่เมาะ เป็นพื้นที่ที่มีศักยภาพในการทาการเกษตร เพาะปลูกพืชได้หลากหลายชนิด พื้นที่ชุมชนรอบวิทยาลัยเทคนิค กฟผ.แม่เมาะ ยังได้รับโอกาสอันเป็นปัจจัยเอื้อหลายประการ ทั้งที่เป็นปัจจัยเอื้อหรือโอกาสภายในพื้นที่ อาทิ การสนับสนุนงบประมาณจากหน่วยงานต่าง ๆ เช่น กฟผ.แม่เมาะ เทศบาลสมาคม PDA กองทุน สคช. และปัจจัยเอื้อหรือโอกาสในระดับสังคมโดยภาพรวม อาทิ กระแสความตื่นตัวในการธำรงไว้ซึ่ง อัตลักษณ์และวัฒนธรรมของท้องถิ่นและชุมชน โดยเฉพาะนโยบายรัฐบาลในการปลุกจิตสานึกในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และนโยบายในการสนับสนุนการพัฒนาด้านโลจิสติกส์ที่จะใช้เครือข่ายการคมนาคมขนส่งเชื่อมโยงพื้นที่ต่างๆ ทาให้การขนส่งสินค้าบริการ และการท่องเที่ยวมีความสะดวก รวดเร็วและเกิดประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) และความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่สามารถนามาช่วยในการบริหารจัดการภาคส่วนต่างๆ ทั้งภาครัฐและ เอกชน

แต่ยังมีผลกระทบอันเป็นอุปสรรคหรือปัจจัยคุกคามหลายประการที่เกิดขึ้นเฉพาะภายในพื้นที่ยังคงเหนือการควบคุม อาทิ พื้นที่ส่วนใหญ่ของชุมชนในพื้นที่ประกาศ รอบโรงไฟฟ้าแม่เมาะ อยู่ในเขตพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ แต่ไม่มีหน่วยงานรับผิดชอบอย่างชัดเจนในการจัดสรรพื้นที่อยู่อาศัยและที่ดินทำกินให้แก่ชาวบ้านในชุมชน องค์กร (กฟผ.แม่เมาะ) ที่ตั้งอยู่ภายในชุมชน มีเกณฑ์การพิจารณารับคนเข้าทำงานซึ่งมีเงื่อนไขหรือข้อจำกัดค่อนข้างมาก ส่งผลให้คนในพื้นที่ไม่สามารถเข้าทางานได้

แผนพัฒนาของท้องถิ่นขาดในด้านของการส่งเสริมอาชีพให้แก่ชาวบ้านในชุมชน และงบประมาณสนับสนุนจากส่วนกลางหรือหน่วยงานต่างๆ ขาดความต่อเนื่องไม่ครอบคลุมระยะยาว และไม่ชัดเจนไม่สามารถนำมาใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ